اولین رسانه تخصصی و تفریحی برای مادران

‎چقدر عجیبه وقتی که تو دهه بیست یا سی زندگیت هستی باوجود اینکه میدونی که همه پیر میشن ولی هیچوقت نمیتونی تصور کنی که خودت هم پیر بشی. حرفش رو‌ ممکنه بزنی ها ولی اینکه واقعاً بتونی تصورش رو بکنی بنظرم یک امر محاله! ‎یادمه تو سن ۱۸، ۱۹ سالگی اونایی که ۳۰ ساله بودن به نظرم پیر میرسیدن. من الان ۴۱ سالمه و هنوز به شدت احساس بچه گی میکنم. شما چطور؟ اونایی که ۳۰ ساله هستند پیرن؟ ...

همیشه میگن دور و برمون پُر از فرصته. اما متأسفانه بیشتر مون مدام فرصت‌ها رو از دست می‌دهیم. چون معمولا نسبت به نشانه‌هایی که زندگی سر راهمون قرار می‌ده آگاهی نداریم. بعضی وقت‌ها هم که متوجه این فرصت‌ها میشیم، ازشون استفاده‌ای نمی‌کنیم. اما گاهی اوقات هم هست که خیلی چیزها رو به عنوان فرصت نمیشناسیم. مثل فرصت برای مهربانی، شناختن عشق، داشتن شفقت و فرصت برای بودن در لحظه ی حال. پس مامان نازنین؛ اگر فرصتی برای مهربان بودن داری، مهربان باش اگر فرصتی برای نشان دادن شفقت داری، شفقت نشان بده اگر فرصتی برای شناختن عشق داری، عشق را بشناس و اگر فرصتی پیش آمد که فقط باشی، فقط باش، در لحظه، در اکنون، کنار فرزندت، کنار خانواده ات و از اون مهمتر با ...

🧚‍♀️🤰🤱 ☘️ - تقریبا مطمئن هستم همه ما مادرها زمان هایی خودمون رو با مادرهای دیگه مقایسه کردیم و فکر کردیم بقیه بهتر از ما‌ مادری میکنند. ولی واقعیت اینه که اونچه که ما رو به عنوان مادران جامعه متحد میکنه بسیار قویتر از اختلاف نظر یا سبک فرزندپروریه یا یاد دادن مهارت های مختلف به فرزندمون هست. این اتحاد در واقع از عشق ما مادرها نسبت به فرزندمون بوجود میاد. هر مادری بهترین ها رو برای فرزندش می خواد حتی اگه توی این راه با بقیه متفاوت باشه. ☘️ - فضای مجازی میتونه ما والدین رو با دادن اطلاعات تربیتی یا نشون دادن تجربه زندگی یا فرزندپروری دیگران بمباران کنه. به اشتراک گذاشتن تجربیات مادرهای دیگه میتونه بار روانی زیادی برامون داشته باشه. چون ه...

مامان نازنین؛ شاید تازه بچه دار شدی و وقت چندانی برای خودت نداری. شاید هم با خودت میگی همین دو سال اوله و بعد که بچم بزرگتر شد برای خودم وقت میزارم... اما میدونی چیه؟ این اشتباهه! بچه ها به همون مدلی که رشدشون دادیم,بزرگ میشن. گاهی بعضی از نوجوون ها میتونن,درست به اندازه یه نوزاد به پدر و مادرشون وابسته بشن! اما هیچکدوم اینها دلیل نمیشه تو زمانی برای استراحت و رسیدگی به خودت نداشته باشی. وقتی فرزندت متوجه میشه که قرار نیست,همه روز رو در کنارش بگذرونی,کاملا عادیه که ناراحت بشه. اما تو میتونی کمکش کنی تا طبیعی بودن احساس غم رو درک کنه. اینجوری:(( من میفهمم که تو دلت میخواد مامان همیشه کنارت باشه و بهت حق میدم که ناراحت باشی اما من نیاز...

مامان نازنین؛ شاید جزو افرادی هستی که توی گذشته کلی تلاش کردی تا درست غذا بخوری. بارها شکست خوردی و خودت رو مقصر دونستی. مثلا به خودت گفتی، اگر کمی بیشتر اراده داشتی، الان لاغر بودی. یا توی دوران بارداری اضافه وزن پیدا کردی و نتونستی به وزن قبلیت برگردی! میخوام بهت بگم که اولین کاری که باید انجام بدی اینه که خودت رو هرطور که هستی بپذیری و دوست داشته باشی و سلامتی رو قبل از هر چیز معیار خودت قرار بدی. بعدش حتما میتونی با کمی تلاش به وزن ایده آلت برسی. اما اگر نمیدونستی میخوام بهت یادآوری کنم که چاقی یا اضافه وزن در کنار پرخوری یا کم تحرکی، دلایل زیادی میتونه داشته باشه. شاید تعجب کنی اگر بدونی که باورها و اعتقادات گذشته میتونن یک مانع ...

🧚‍♀️👩‍👧🧚‍♀️ ☘️ - فکر میکنم یکی از قشنگترین لحظات زندگی یک مادر وقتیه که فرزندش کاری رو با مهربانی و عشق براش انجام میده. - مثل وقتی که فرزندت نوازشت میکنه، میگه “مامان دوست دارم”، موهاتو شونه میکنه یا میبافه، برات آب میاره یا خوراکی رو که دوست داره باهات سهیم میشه.... - مثل وقتی که فرزندت میپرسه: مامان چرا ناراحتی یا سعی میکنه وقتی ناراحتی بغلت کنه... - امیدوارم بارها و بارها شاهد این احساس زیبا توی زندگی تون باشید و این حس رو به مادرتون هم هدیه بدید❤️ - آیا این حس رو شما هم تجربه کردید؟برامون از تجربه قشنگتون بگید👩‍👧‍👦🥰🧚‍♀️ یه روزی من ... ...

🧚‍♀️🤰🏼🤱 ☘️ این نقاشی خیلی شبیه عکس دوران نوجوانی منه، تنها تفاوتش اینه که من پوستم جوش نمیزد اما همینقدر عصبانی و قاطی بودم😄😉 حالا میخوام شما هم به یاد بیارید زمانی رو که زودرنج و حساس بودید، احتمالاپوست صورت تون جوش میزد و قسمت های مختلف بدنتون به طور غیر معمول رشد می کرد و همه انتظار داشتند بالغ بشید نوجوانی، درسته.... اگر دقیق نگاه کنیم تقریبا همین تغییرات برای زنی که بارداره اتفاق می افته. همین مسیر پر از چالش و دست انداز و عجیب وقتی که نوزاد به دنیا میاد پیش روی یک مادر هست اما کمتر کسی این رو به یک مادر میگه یا چنین چیزی انتظار داره! شباهت های زیادی بین دوره نوجوانی و مادر شدن هست، توی هر دو بدن در حال دگرگونی و تغییر هورمونیه...

وقتی تازه مادر میشیی، معمولا توی چند ماه اول به ندرت امکان داره که به فرزند دوم فکر کنی چون مخصوصا توی ماه های اول اونقدر کمبود خواب داری و خسته ای و همه چیز برات سخت و پیچیده به نظر میرسه که شاید آرزو کنی هیچوقت دوباره وارد این تجربه نشی. حتی ممکنه فکر کنی هیچ فرزند دیگه ای رو غیر از فرزندی که داری نمیتونی دوست داشته باشی و توی قلبت جایی برای بچه دیگه نداری. ‏‎اما حدودا وقتی کودکت یکساله میشه و کمی استقلال پیدا میکنه و لذت در کنارش بودن ‌‌و مادری کردن بیشتر میشه شاید کم کم فکر بچه دوم به سراغت بیاد. ‏‎- البته که هر کسی دلیل خودش رو برای داشتن فرزند دوم یا فرزندان بیشتر داره مثل داشتن خانواده بزرگ‌تر، تنها نبودن و آوردن همبازی برای فرزن...

مادرم میگفت وقتی بچه بودیم فکر میکردیم مامانم (مادربزرگم) هیچوقت مریض نمیشه. یعنی اصلا انتظار مریضی مادرمون رو نداشتیم. هیچوقت ندیده بودیم طی روز بخوابه و همیشه در حال کار کردن و رتخ و فتخ امور بود و هر وقت ما بچه ها و یا پدرم مریض میشدیم حسابی حواسش به ما بود و بهمون میرسید. اولین باری که دیدم توی تختش دراز کشیده تعجب کردم و فهمیدم حتما یه اتفاقی افتاده. مادرم قبلا بهمون گفته بود هروقت دیدید دراز کشیدم بدونید یه اتفاقی افتاده. بله اون اتفاق افتاده بود و مادرم دچار یک بیماری سخت شده بود و متاسفانه دیگه هیچوقت نتونست از جاش بلند بشه! بعد از اینکه مادر شدم فهمیدم که چرا مادرم هیچوقت مریض نشد یا بهتر بگم ما هیچوقت بیماری مادرمون رو ندیدیم، ...